بدمینتون که نه! به این مسخره بازی هامون که نمیشد گفت بدمینتون! ولی خیلی حال داد صبح ، توپمون همش بالای درختا بود و ما همش سرمون پایین بود که توپو برداریم! آخر تحرک!! عوضش دست راستم حسابییییییییییی درد گرفته ها...

۱.بچه که بودم مامانم همیشه وقتی کاراشو داشت انجام میداد منو می ذاشت رو زمین تا هرکار دلم بخواد بکنم چون همیشه ساکت بودم و سرم با یه مجله یا کتاب گرم میشد.مثلا" اگر داداشم رو یه ثانیه می ذاشتنش به امان خدا پنج دقیقه بعد خونه رو هوا بود در این حد!بعد یه روز که من فکر کنم سه یا چهارسالم بود، مامانم چندتا لباس رو پهن کرده بود رو زمین داشت اتو میکرد.منم احتمالا" مجله گیر نیاورده بودم داشتم به مامانم نگاه میکردم (احتمالا" تا قبلش اتو ندیده بودم!!!) بعد تلفن زنگ زد و مامان رفت جواب بده و چند دقیقه هم داشت حرف میزد! بعد منم احساس کرده بودم این اتو چقدر بامزه است (!) رفتم طرفش.روشن هم بود تازه.هیچ احساس خاصی نداشتم!! همینجوری خواستم ببینم چه جوریه دوتا کف دستم رو چسبوندم بهش.داغ بود ، روشن بود.دیگه از بعدش چیزی یادم نمیاد!

۲. مال داداشمه.من خیلی بچه بودم ، اینم بچه بودا البته فکر نکنین چقدر بزرگتر مثلا" از من!!!معلوم نیست چند سالش بوده حالا وقتی تعریف کردم خودتون قضاوت کنین چند سالش می تونه باشه!!مامانم تو آشپزخونه بوده، بابام و برادرم هم تو هال بودن.منم معلوم نیست کجا بودم و چیکار میکردم کسی خبر نداره.(تبعیض تا کجا!)بابا داشته روزنامه می خونده ، پویا هم همینطوری واسه خودش میگشته تو خونه لابد!! بعد یه سر و صداهایی میاد و بابام تا سرشو بالا میاره می بینه که پویا داشته از تلوزیون که رو بوفه بوده می رفته بالا و تلوزیون در حال سقوط رو کله اش بوده!!(ایول ایول...خداییش نصف این هیجانی رو که زندگی پویا داشته رو من نداشتم!) ظاهرا" بچه فکر کرده تلوزیون دیواره خواسته ازش بره بالا بعد تلوزیون برگشته روش.بابا هم تو مایه های سوپرمن اینا پریده نجاتش داده و مامانم هم زود تند سریع برق تی وی رو از پریز کشید بیرون! (حالا بگردید ببینین ستاره کجای این ماجرا بود!) مرگبار نبود؟! به من چه!

۳.این یکی مال خودمه ها!!!!!فقط خیلی مرگبار نیست! هشت - نه سالم که بود همش با داداشم میرفتیم تو خیابون اسکیت و دوچرخه سواری میکردیم.تو خونه قبلی مون فوتبالم بود ولی این یکی بچه هاش پایه نبودن!!(یادش بخیر خونه قبلی مون چه باحال بود! چه پسرای نازی داشت!!) یه روز با هم رفته بودیم اسکیت و من تازه یاد گرفته بودم سوارش بشم ، همینجوری خیلی خوشحال داشتم واسه خودم تاتی تاتی میکردم (!) که یکهو احساس کردم یه چیزی منو هل داد و منم لیز خوردم گرامپی خوردم زمین!! حتی وقت نکردم دستامو بیارم جلو که با شدت کمتر بخورم زمین!!یه چیزی تو مایه های با مغز زمین خوردن بود.آسفالت هم خب خشنه دیگه.کار کی بود؟! آقا پویا!! حوصله اش سر رفته بود! فک کن!!! مرگبار نبود ولی کلی خاطره داره واسه من.یکی از دندونای جلوییم نصفش رفت و صورتم زخم و زیلی شد.هنورم دندونم یکمیش کمه (البته با دقت ببینین وقتی میخندم نصف دندونم نیست!!) و بالای لبم یه جای مبهم از اون زخم وحشتناک مونده.تا چند وقت که بالای لبم زخم بود مامانم هی تیکه مینداخت میگفت سیبیل هیتلری!!

۴.این مال همون ده سالگی اینام میشه.منم که از بچگی عشق موسیقی بودم (!) یه ضبط صوت اختصاصی داشتم واسه خودم تو اتاقم که خیلی دوستش میداشتم و اینا! همش هم باهاش کاستای آریان و شادمهر رو گوش می کردم!!یه روزی تنها بودم خونه ، معلوم نیست چرا! می خواستم برم حموم ولی اون موقع تازه آلبوم جدید شادمهر رو گرفته بودم (آدم فروش!!) اصلا" نمی تونستم یه دقیقه بهش گوش ندم!! بعد تنها بودم ، گفتم کسی نیست که بهم گیر بده!!واسه اینکه خودمو راضی کنم که کار بدی نیست و اینا ، استدلالم این بود که خب ضبط بیرونه جلوی در حموم!! فقط پریزش توی حمومه!!زدمش به برق ، یک حس مبهمی بهم گفت برق منو گرفت!لابد خیلی شدید نبوده که الان اینجام!!ترسیدم خب! تنها بودم خونه! دیگه از اون به بعد نخواستم آدم فروش گوش کنم!!! همه یه مدت مشکوک شده بودن که این چرا دیگه آهنگ گوش نمیکنه تو اتاقش!!

۵.اینجا هم پویا با من همکاری کرده.اون هفت هشت سالش بود پس منم لابد پنج شیش سالم میشد دیگه.با مامان رفته بودیم بیرون سه تایی. مامان یه جا ماشین رو پارک کرد و گفت میره یه جایی کار داره و زود میاد!! به پویا هم که رو صندلی جلو نشسته بود با توجه به سوابقش (!) کلی سفارش کرد که به ماشین دست نزنی خطرناکه و اینا! اینم یه قیافه مظلومی به خودش گرفته بود هی میگفت باشه باشه!! مامان رفت ، چند لحظه بعد احساس کردم ماشین داره حرکت میکنه.اوه یس! پویا ترمز دستی رو کشیده بود! فقط شانس آوردم که مامانم همون لحظه برگشت و دوید دختر گلش رو نجات داد!!!دو سه متر مونده بود تا ماشین بخوره به دیوار.

از اون به بعد دیگه من نه تنها عمرا" با پویا تو ماشین تنها نمی مونم (هرچند که به نظر میرسه بزرگ شده) بلکه هروقت مامان یا بابا میرن کار دارن و تو ماشین تنهام قبل از رفتن شدیدا" (!) خواهش میکنم ازشون ترمز دستی رو چک کنن!! مامانم کلافه میشه میگه بابا بیا خودت ترمز رو بکش مطمئن شو!!:دی!!! می ترسم خب!!!فقط به بابام اطمینان دارم!!!هر وقت مامان رانندگی میکنه هر لحظه انتظار دارم تصادف کنیم!!!عوضش وقتی بابا رانندگی میکنه خیلی ریلکس میشه تو ماشین خوابید و خوابای خوش دید و کلی آهنگ با کلاس گوش کرد!!!

تموم شد! از همکاری داداش گرامیم که باعث شد زندگی کسل کننده من یکم هیجان داشته باشه متشکرم و از ملیکا که دعوتم کرد به بازی خیلی مرسی!! فکر نکنم که کسی مونده باشه که ننوشته باشه پس کسی رو دعوت نمی کنم فقط به این یکی ملیکا! اخطار میدم که هر چه زودتر خاطرات مرگبارشو بنویسه!!!به میلاد هم پیشنهاد میدم اگه خواست کوله بار خاطراتشو تو وبلاگ ۳۶۰ اش بنویسه یا کلا" یه وبلاگ بزنه تو همین بلاگفا ما لینکش کنیم بخندیم!!!البته به من ربطی نداره ها! همینجوری پیشنهاد بود!! {سوت!!!!!!!}