به خاطر همه چیزهایی که برای ما آفریدی از تو متشکرم.تو خیلی خوب بودی و خواستی که ما راحت تر زندگی کنیم. اما اجدادمان حریص تر و خودمان خودخواه تر از آنیم که بتوانیم این ها را برای فرزندانمان باقی بگذاریم.من خیلی از این بابت متاسفم خدای عزیز ، اما چه کار کنیم دیگر ، انسان ها همه بد هستند ، میدانم.

خدایا ، چند درخواست کوچک از تو دارم که امیدوارم سرت آنقدر شلوغ نباشد که نتوانی نگاهی به آنها بیندازی.اول از همه لطفا" هر چه جنگ در جهان است را متوقف کن و اجازه نده آدم ها بر سر چیزهای مسخره هم دیگر را لت و پار کنند و خانه و زندگی شان را خراب کنند! جنگ چیز کثیفی است خدای من ، بچه ها را می کشد و مادرها را داغدار میکند.پدرها را شکنجه میکند و آیا تا به حال کسی دیده است که پدری سالم از جنگی خونین بازگردد؟

خدایا ، چرا کشورها و دین های مختلف را به وجود آوردی تا ما این همه بر سر اختلافات ملی و مذهبی با هم دعوا کنیم؟زمین جای معرکه و بزرگی است ، چرا همه ما نمی توانیم عضوی از یک کشور واحد خیلی خیلی بزرگ باشیم؟ حتی می توانیم اسمش را بگذاریم پادشاهی دوستی.خدایا تو میگویی همه دین ها در آخر به سوی خودت ختم می شوند پس چرا فقط یک دین را به وجود نیاوردی تا ما همه هم مذهب باشیم؟ اسم این دین را هم میتوانیم بگذاریم "دین خدا"! آن وقت این همه جنگ های مذهبی به وجود نمی آمد و ما از بچگی یاد نمی گرفتیم که باید از یهودی ها متنفر باشیم.

(یک سوال جدی ، چرا اورشلیم را به وجود آوردی تا این همه سرش دعوا باشد؟!نمی شد برای یهودی ها ، مسیحی ها و مسلمان ها مکان های مقدس جدا انتخاب میکردی؟! نمی دانستی که ما تحمل سازش با یکدیگر را نداریم....؟!)

سرت را به درد آورده ام خدای من.میدانم سوال هایم غیر منطقی هستند.اما چه کنم که از این همه بی مهری به تنگ آمده ام.خدایا باورت می شود که ما در زمین حیواناتت را به بدترین شکل شکنجه می کنیم و میکشیمشان تا تفریح کنیم؟! باورت می شود؟! ما همه خیلی بی رحم هستیم خدای عزیز من.ما را ببخش.کمکان کن و نگذار خودمان و زمین مان را نابود کنیم.

صدائی باشیم یرای بی صدایان Be a Voice for the Voiceless

دورانی را که در بهشت کنار تو و فرشته ها بودم و با هم به زمین نگاه میکردیم و میخندیدیم را به یاد میاورم.آیا یادت هست خدای من؟ و من چقدر می ترسیدم از رفتن به آن زمین ترسناک! ولی تو به من دلداری میدادی و می گفتی که باید به زمین کمک کنم ، باید بروم و با کمک فرشته هایت بهشان هشدار بدهم که زندگی شان را چقدر نابود کردند.باید بهشان می گفتم که بس کنند! خدای من ، من ناامید شده ام.این ها حرف من را نمی فهمند.سخنانی که گفتی به آنها بگویم را به سخره میگیرند.خدایا احساس میکنم من را در این زمین بد تنها رها کردی!

نمی توانم باور کنم که تو بچه ها را به همچین جایی می فرستی.شاید باید در تصمیمت تجدید نظر کنی ، چون اینجا بد است ، خیلی بد! آدم ها همه چیز را نابود میکنند.حیوانات که هیچ ، به همنوع هانشان و محیط زیستی که خودشان می خواهند در آن زندگی کنند هم رحم نمی کنند! پس تو چطور انتظار داری که به حرف های من و فرشته ها گوش بدهند؟!

کمکشان کن. میدانم که هنوز هم تعداد انگشت شماری از آنها دلشان برای تو و بهشتت می تپد.شاید همه شان به آن بدی نیستند ، ولی کاری از دستشان بر نمی آید خدای من.شاید ما به فرشته های بیشتری احتیاج داریم.

با عشق ،

بنده ی گیج و سر درگم تو